خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمی که همنفسان گرم گفتگو بینممن از کناره به دزدیده روی او بینم
۲
لطیفه هاست....گشایم از رخ تو زلف و مو بمو بینم
۳
چنین کز آینه ام زرد رو من بیمارمگر که خویشتن از باده سرخ رو بینم
۴
رقیب حمل جفا میکند ولی لطفستهر آن ستم که از آن شوخ تند خو بینم
صفحهٔ ۱ از ۲