خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز اشک همچو شفق بیتو غرق خون شده امشکسته تر ز هلالم ببین که چون شده ام
۲
تو خواستی جگرم پاره پاره لاله صفتبهر صفت که تو میخواستی کنون شده ام
۳
مرا بحلقه مستان زنده دل ره نیستکه من ز دایره زندگی برون شده ام
۴
برون فتاده چو پروانه ام ز صحبت شمعز بسکه سوخته از آتش درون شده ام
صفحهٔ ۱ از ۲