خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می بده کز غم دنیا دمی آسوده شویمکار دنیاست مبادا که دل آلوده شویم
۲
خیز تا صحبت رندان دل ما تازه کندچند در خانقه و مدرسه فرسوده شویم
۳
کار عالم چو بغم خوردن ماراست نشدشاد بهتر که ملول از غم بیهوده شویم
۴
دو جهان گر نبود ما نه از آن رندانیمکه پریشان ز غم بوده و نابوده شویم
صفحهٔ ۱ از ۲