خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مه من که هرگز گزندت نه بینمفراق توام سوخت چندت نه بینم
۲
بصد سر و نازم اگر دیده افتدیکی همچو قد بلندت نه بینم
۳
به پایت چه ریزم که چیزی ندارمبجز جان و آنهم پسندت نه بینم
۴
چه چابک سواری که نازک غزالینیابم که صید کمندت نه بینم
صفحهٔ ۱ از ۲