خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایهمه آرزوی تو فکر من و خیال همچند بر آرزو زیم آرزوی محال هم
۲
لعبت چنین مگر تویی کز هوس تو بت پرستصوفی سالخورده شد کودک خردسال هم
۳
شامگهی ببام خود جلوه ناز اگر کنیناز تو ماه بشکند چین جبین هلال هم
۴
ای بکمال نیکویی رشگ فرشته و پرینیست برین جمال کس کیست بدین کمال هم
صفحهٔ ۱ از ۲