خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگذر ز آب خضر و دم از جام جم مزناینها حکایتی است قدح نوش و دم مزن
۲
دوزخ نه زان ماست دلا فال بد مزندر عیش کوش و قرعه همت بغم مزن
۳
ای آه سینه سوز مکن شعله را بلندبر بام بی نشانی ما این علم مزن
۴
خوبان ز خلق نازک خود کم نمی کنندای بی نصیب طعنه بر اهل کرم مزن
صفحهٔ ۱ از ۲