خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قد بین و رخ ببین و لب جانفزا ببینآن چشم مست و آن نگه دلربا ببین
۲
اجزای حسن او همه یک یک نگاه کنوانگه بیا و حال من مبتلا ببین
۳
من زارتر ز صورت مجنونم از غمشهر کس که باورش نشود گو بیا ببین
۴
ای مست ناز چند بخشم نظر کنییکره مرا بگوشه چشم رضا ببین
صفحهٔ ۱ از ۲