خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی با نامرادان باش و ترک خود مرادی کندرآ چون آفتاب از در شب و تا روز شادی کن
۲
من آخر کشته خواهم شد برسوایی زعشق تواگر خواهی نهانم کش وگر خواهی منادی کن
۳
دلا گر همدمی با نو غزالان آرزو داریچو مجنون ترک مردم گیر و رو در کوه و وادی کن
۴
تو میخواهی مراد و نامرادت دوست میخواهددلا چون این مراد اوست با ما نامرادی کن
صفحهٔ ۱ از ۲