خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر شوم خاک ره و سبزه دمد از گل منحسرت سبزه خطت نرود از دل من
۲
ای چراغ نظر و شمع شبستان همهیکشب از شمع رخ افروخته کن محفل من
۳
قصه درد دل از داغ تو تا کی گویمآه ازین درد دل و وای ز داغ دل من
۴
دانه خال تو حاصل نشد از خرمن عمرگو ببر باد فنا خرمن بیحاصل من
صفحهٔ ۱ از ۲