خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خلق جهانی همه مست طرب از توهیچ از غم ما یاد نداری عجب از تو
۲
تنها نشد آشوب عجم قد چو نخلتکاین فتنه بلندست بملک عرب از تو
۳
جامیکه نهم بی تو بلب پر شود از اشکاین کاسه خون چند خورم لب بلب از تو
۴
جز خار نصیبی نبود طالع ما راای نخل کرم، تا که بچیند؟ رطب از تو
صفحهٔ ۱ از ۲