خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خورشیدوار هرکه دلش سوخت داغ اوعالم فروز تا به ابد شد چراغ او
۲
سلطان عشق مهر سلیمان دهد به دیوگر باد تخت و بخت بود در دماغ او
۳
بگذر از این چمن که بجز داغ همچو گلطرفی نبسته است کس از طرف باغ او
۴
بلبل که دارد اینهمه مستی ز عشق گلبویی شنیده است مگر از ایاغ او
صفحهٔ ۱ از ۲