خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسوخت جان مرا اشتیاق خدمت توچه کرده ام که جدا مانده ام ز صحبت تو
۲
فراق روی تو کرده است حالم آشفتهمپرس حال که دیوانه ام ز فرقت تو
۳
تو خود دلیل شو ایکوکب سعادت بخشمگر که باز برم ره بنور طلعت تو
۴
غم غریبی و اندوه روزگار بلاستولیک میگذرانم زیمن همت تو
صفحهٔ ۱ از ۲