خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشتی مگسانیم سپند شکر توما را بچه رانند رقیبان ز بر تو
۲
از دیده بدل رفتی و نزدیک هلاکمبازآ که بسی دور کشید این سفر تو
۳
بفرست بمن بوی خود ای یوسف مصریکز رشگ عزیزان ندهندم خبر تو
۴
ایکعبه جان روی من از قبله بگرددگر قبله حاجت بودم غیر در تو
صفحهٔ ۱ از ۲