خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قدر ارباب وفا نیست بخاک در توبیوفایی و وفا قدر ندارد بر تو
۲
گر ز ما جان طلبی از تو نداریم دریغجان و سر هر دو فشانیم بخاک در تو
۳
درد می گرچه بزهر غم ما تریاک استبایدش چاشنیی از لب چون شکر تو
۴
میگذارم همه تن شمع صفت پیش تو لیکروح می پروردم صحبت جان پرور تو
صفحهٔ ۱ از ۲