خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بکف میداشتم عمری نگاه از دست توساعدت خواهی نخواهی برد آه از دست تو
۲
پنجه کردم با تو بیرحم و زیان کردم از آنگاه مینالم ز دست خویش و گاه از دست تو
۳
سوختم از آه مردم مگذر ایسلطان حسنزانکه می بینم سراسر دادخواه از دست تو
۴
تا کی ای یوسف صفت چاه ذقن بنماییمعاقبت خواهم فکندن دل بچاه از دست تو
صفحهٔ ۱ از ۲