خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه دیده مثل تو دیده نه کس نشان دادهفرشته خوی و پریروی و آدمیزاده
۲
تویی که سرو بلندت ز پاکدامنیقدم بدیده هیچ آفریده ننهاده
۳
منم که جز بجمال تو همتم هرگزبر آفتاب فلک چشم مهر نگشاده
۴
خدایرا مددی ای همای بخت که منگدای شهرم و با پادشه درافتاده
صفحهٔ ۱ از ۲