خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در حسرت تو مردن ما از حیات بهبی التفاتیت ز هزار التفات به
۲
صد جان فدای باده عشقت که این شرابهرچند آتش است ز آب حیات به
۳
کی نیشکر چو قد تو شیرین شمایل استکاین نخل میدهد رطبی از نبات به
۴
بازی خورد فرشته از آنرخ چه جای عقلایشاه حسن، عقل درین عرصه مات به
صفحهٔ ۱ از ۲