خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطت که لب لعل شکر خای گرفتهنقشی است که در خاتم جان جای گرفته
۲
از چشم و دل ما نرود سرو قد توکان سرو در آب و گل و ما پای گرفته
۳
از تابش خورشید رخ تست که دل جایدر سایه آن زلف سمن سای گرفته
۴
مخموری این عاشق لب تشنه چه داندآنشوخ که جام فرح افزای گرفته
صفحهٔ ۱ از ۲