خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا و درد هجران را دوا دهز شربتخانه وصلم شفا ده
۲
غم عاشق کشت داد جفا دادتو بر عکس ایپری داد وفا ده
۳
تراکان ملاحت آفریدنداز آن کان نمک بخشی بما ده
۴
همه حسن و جوانی حق ترا دادزکوه آن بدین پیر گدا ده
صفحهٔ ۱ از ۲