خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالم چو آفتاب پر از نور کردهایما را چو سایه از بر خود دور کردهای
۲
ای مست نرگس تو جهانی ز جام عیشما را به زهر چشم چه مخمور کردهای
۳
یک ذره نیست در دلت ای آفتاب مهرخود را به مهر بهر چه مشهور کردهای
۴
آخر سگ توایم چرا ز آستان وصلما را به سنگ تفرقه مهجور کردهای
صفحهٔ ۱ از ۲