خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در چمن با کف رنگین قدح ای گل زدهایناخنی بر دل صد پاره بلبل زدهای
۲
رویت افروخته از آتش می با خط سبزآه ازین شعله که در خرمن سنبل زدهای
۳
حالم از درد تو بد نیست ازین شیوه بدستکه تو میدانی و عمدا به تغافل زدهای
۴
در دلم میخلد از سوزن عیسی خاریکه به مژگان ره ارباب توکل زدهای
صفحهٔ ۱ از ۲