خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هان ای خضر که آب بقا نوش کردهاییاران تشنه را چه فراموش کردهای
۲
گوش رضا به حال محبان نمینهیگویا ز دشمنان سخنی گوش کردهای
۳
چون صاف عیش مردم هشیار دادهمارا ز درد هجر چه مدهوش کردهای
۴
گر نالهای کند دل بدخو ز جور تواو را گناه نیست، تو بدخوش کردهای
صفحهٔ ۱ از ۲