خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این چه رفتارست کای شمشاد قامت می‌کنیعالمی برهم زدی وه وه قیامت می‌کنی
۲
بی‌گنه کردی چو مرغم بسمل و با این همهبر سر پا بازم از بهر غرامت می‌کنی
۳
در غم یوسف نه آخر دیده هم یعقوب باختدر نظر بازی چرا ما را ملامت می‌کنی
۴
در صف ما در میا بهر خدا ای بت که تورخنه در دین و دل اهل سلامت می‌کنی
صفحهٔ ۱ از ۲