خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب سگت دل خواست از عاشق چه بودی داشتیکاشکی جان همچو دل پیشش وجودی داشتی
۲
راستی را گر کسی میبود سرو بوستانپیش سرو قامتت سر در سجودی داشتی
۳
سوختیم از شوق و هیچ از حال ما آگه نییآتش پنهان ما ایکاش دودی داشتی
۴
یوسف جان پیش ما بودی نه با بیگانگانگر خریداری درین بازار سودی داشتی
صفحهٔ ۱ از ۲