خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه جور بود که باز ای فلک بمن کردیچراغ خلوت من شمع انجمن کردی
۲
تو نیز ای شه خوبان بیاد دار این ظلمکه با رقیب علیرغم من سخن کردی
۳
بخنده لب چو گزیدی چه حسرتی خوردیمکه پسته لب خندان شکر شکن کردی
۴
بیک دو روزه جفا کی برون روی از دلکه سالها به محبت درو وطن کردی
صفحهٔ ۱ از ۲