خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دست بر اسباب سلامت نفشانیاز دامن خود گرد ملامت نفشانی
۲
چون نقد روان میرود از دست تو ایدلحیفست که بر آن قد و قامت نفشانی
۳
زاهد مزن اینطعنه که در پای جوانانسرمایه پیری بغرامت نفشانی
۴
ای دیده مشو خیره بخورشید جمالشتا هر طرفی اشک ندامت نفشانی
صفحهٔ ۱ از ۲