خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن دم که دل ربودی در قصد دین نبودیکافر دل این زمانی، هرگز چنین نبودی
۲
حسنت قیامتی شد از خط، اگرچه دائمخوش بوده‌ای ولیکن خوشتر ازین نبودی
۳
گفتم فزود حسنت، نی! عشق من فزون شدورنی تو سرو نازی، کی نازنین نبودی؟
۴
امروزت از چه نرگس مخمور خوابناکستگر زانکه با حریفان شب همنشین نبودی
صفحهٔ ۱ از ۲