خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از غمزه گه عتاب و گهی خنده میکنیمارا چو شمع میکشی و زنده میکنی
۲
از نوغزال اگر تو درآیی بگشت شهرخوبان شهر را همه شرمنده میکنی
۳
آن یوسفی که سروقدان را ز بند خویشآزاد میکنی و دگر بنده میکنی
۴
شوخی و نوجوان و شه حسن از آن سببننگ از من فقیر کهن ژنده میکنی
صفحهٔ ۱ از ۲