خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منعت نکنم گر ببد اندیش نشینیترسم که به رغم من از آن بیش نشینی
۲
غم نیست بمن گر ننشینی غم از آنستکز من گذری غیر مرا پیش نشینی
۳
وصل از تو نجویم که ترا ایشه خوبانننگ آید اگر با من درویش نشینی
۴
ایکان نمک بهر جگر سوزی من چنداز دیده روی در جگر ریش نشینی
صفحهٔ ۱ از ۲