خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایکه بقتل عاشقان مست و خراب میرویوه که چو عمر بیوفا خوش بشتاب میروی
۲
چند بعشوه گوییم راست بگوی حال خودراست مپرس جان من ورنه بتاب میروی
۳
مرغ سحر بروی گل جام صبوح میکشدنرگس مست را بگوی چند بخواب میروی
۴
روی چو روزت از صفا شب نگذاشت در جهانجز نفسی که همچو مه زیر نقاب میروی
صفحهٔ ۱ از ۲