خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به غم شادی ز عشقش شادمانیها کنیور به ناکامی بسازی کامرانیها کنی
۲
سر نهی بر آستان دوست هرگه کز وفاچون سگان عمری به کویش پاسبانیها کنی
۳
پیش آن شاه بتان گر لاف نادانی زنیبه که اظهار کمال و نکتهدانیها کنی
۴
من نرنجم هرگز از بیمهریت ای آفتابگرچه با دشمن بر عمم مهربانیها کنی
صفحهٔ ۱ از ۲