خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بلعل شکرین چشمه حیوان کسیهرکه مشتاق تو باشد چکند جان کسی
۲
از نمکدان دهانت جگرم میسوزدچند از شوق تو سوزد دل بریان کسی
۳
اینچه ابرو و چه چشم اینچه دهان و چه لبستاز تو چون سیر شود دیده حیران کسی
۴
ای چه خورشید فلک بر افق بخت بلندکی ترا غم بود از اشک چو طوفان کسی
صفحهٔ ۱ از ۲