خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دولت اگر مدد کند گلبن باغ من شویپای بچشم من نهی چشم و چراغ من شوی
۲
پنبه داغ سینه ام مرهم دل نشد مگربا تن همچو برگ گل مرهم داغ من شوی
۳
بوی نسیم گل کجا تازه کند دماغ ماهم مگر از شمیم خود عطر دماغ من شوی
۴
بهر فراغ دل ترا بینم و این ملال تستوه تو ملول تا بکی بهر فراغ من شوی
صفحهٔ ۱ از ۲