خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو گر بخاک شهیدان گذار باز آریهزار گمشده را زان دیار باز آری
۲
مرا چو سبزه پژمرده ایسحاب کرمچه شد برحمت خود گر بکار باز آری
۳
ز هجر روی تو جان بیقرار شد بازآیمگر که جان مرا با قرار باز آری
۴
هر آهوییکه شکارت نشد ز حسرت سوختدر آن هوس که تورو در شکار باز آری
صفحهٔ ۱ از ۲