خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایکه در آیینه بینی روی و ناز افزون کنیآه اگر خود را بچشم من ببینی چون کنی
۲
پنجه صبر مرا هرچند برتابی به جورکی عنان قهر خود از دست من بیرون کنی
۳
شیوه شیرین نهان میداری از ناموس خودورنه از یک خنده صد فرهاد را مجنون کنی
۴
از تو زان نالم که گه گاهی دل ریش مرامرهمی بخشی ز زخم دیگرش پرخون کنی
صفحهٔ ۱ از ۲