خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوختم چند چو برق آیی و چون باد رویمن بصد فتنه گرفتار و تو آزادی روی
۲
میکنی جور و جفا تا نکنم یاد تو لیکتو نه آنی که بجور و ستم از یاد روی
۳
مردم از ناله مردم بکسان جور مکنهم مرا سوز اگر از پی بیداد روی
۴
ای خوش آندم که چو بازیچه‌ی طفلان گشتمسوی من خنده زنان آیی و دلشاد روی
صفحهٔ ۱ از ۲