خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوخت دل از ناله ام چند خروشد کسیمرگ بجان میخرم کاش فروشد کسی
۲
بیخ من و کوهکن کوشش بی بخت کندآدمی از سنگ نیست چند بکوشد کسی
۳
آینه‌‌‌ی حُسن تو زنگ ز دل میبردحیف بود کز رخت دیده بپوشد کسی
۴
تلخ بود بی تو می زهر بود گر خورمآب حیات ای پسر بی تو ننوشد کسی
صفحهٔ ۱ از ۲