خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوختم شمع صفت تا شدم آتش نفسیبی دل گرم نخیزد دم گرمی ز کسی
۲
گر دل سوخته زان لب دهیش کام چه کمچه تفاوت کند اندر شکرستان مگسی
۳
پیش از آن بگسل از اغیار که مردم گویندحیف از آنگل که در آویخت بهر خار و خسی
۴
طمع وصل تو خامیست ولی شمع صفتمی پزم در دل ازین آتش سودا هوسی
صفحهٔ ۱ از ۲