خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما امید از طاعت و چشم از ثواب افکنده‌ایمسایهٔ سیمرغ همت بر خراب افکنده‌ایم
۲
گر به طوفان می‌سپارد یا به ساحل می‌برددل به دریا و سپر بر روی آب افکنده‌ایم
۳
محتسب گر فاسقان را نهی منکر می‌کندگو بیا کز روی مستوری نقاب افکنده‌ایم
۴
عارف اندر چرخ و صوفی در سماع آورده‌ایمشاهد اندر رقص و افیون در شراب افکنده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۲