خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دم ز نشاطم دل آزاد بجنبدتا کیست درین پرده که بی باد بجنبد؟
۲
بر هم زدن کار من آسان تر از آنستکز باد سحر طره شمشاد بجنبد
۳
خواهم ز تو آزردگی غیر و چو بینمعرق حسد خاطر ناشاد بجنبد
۴
مردم به دم و داغم از آن صید که در داملختی پی مشغولی صیاد بجنبد
صفحهٔ ۱ از ۳