خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شادم به خیالت که ز تابم به در آورداز کشمکش حسرت خوابم به در آورد
۲
فریاد که شوق تو به کاشانه زد آتشوانگاه پی بردن آبم به در آورد
۳
رسوایی من خواست مگر کاین همه سرمستدور فلک از بزم شرابم به در آورد
۴
افگنده به جیحون فلک از وادی و شادمکز پیچ و خم موج سرابم به در آورد
صفحهٔ ۱ از ۳