خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۱۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به مرگ من که پس از من به مرگ من یاد آربه کوی خویشتن آن نعش بی کفن یاد آر
۲
من آن نیم که ز مرگم جهان به هم نخوردفغان زاهد و فریاد برهمن یاد آر
۳
به بام و در ز هجوم جوان و پیر بگویبه کوی و برزن از اندوه مرد و زن یاد آر
۴
به ساز ناله گروهی ز اهل دل دریاببه بند مرثیه جمعی ز اهل فن یاد آر
صفحهٔ ۱ از ۳