خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوگرفتار تو و دیرینه آزاد خودموه چه خوش بودی که بودی ذوق بهباد خودم
۲
معنی بیگانه خویشم، تکلف بر طرفچون مه نو مصرع تاریخ ایجاد خودم
۳
جوهر اندیشه دلخون گشتنی در کار داشتغازه رخساره حسن خداداد خودم
۴
از بهار رفته درس رنگ و بو دارم هنوزدر غمت خاطر فریب جان ناشاد خودم
صفحهٔ ۱ از ۳