خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این چه شورست که از شوق تو در سر دارم؟دل پروانه و تمکین سمندر دارم
۲
آهم از پرده دل بی تو شرر می بیزدشیشه لبریز می و سینه پر آذر دارم
۳
ای متاع دو جهان رنگ به عرض آوردههان صلایی که ازین جمله دلی بردارم
۴
من و پشتی که به خورشید قیامت گرم ستتکیه بر داوری عرصه محشر دارم
صفحهٔ ۱ از ۳