خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آسمان بلند را میرمابر کحلی پرند را میرم
۲
می فریبد مرا به بازیچهدل زار و نژند را میرم
۳
شوری اشک در نظر خوارستتلخی زهرخند را میرم
۴
شحنه مدح حضرت اعلی استسخن دلپسند را میرم
صفحهٔ ۱ از ۳