خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفت بر ما آنچه خود ما خواستیموایه از سلطان به غوغا خواستیم
۲
دیگران شستند رخت خویش و ماتری دامن ز دریا خواستیم
۳
دانش و گنجینه پنداری یکی ستحق نهان داد آنچه پیدا خواستیم
۴
چون به خواهش کارها کردند راستخویش را سرمست و رسوا خواستیم
صفحهٔ ۱ از ۳