خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که قاعده آسمان بگردانیمقضا به گردش رطل گران بگردانیم
۲
ز چشم و دل به تماشا تمتع اندوزیمز جان و تن به مدارا زیان بگردانیم
۳
به گوشه ای بنشینیم و در فراز کنیمبه کوچه بر سر ره پاسبان بگردانیم
۴
اگر ز شحنه بود گیر و دار نندیشیموگر ز شاه رسد ارمغان بگردانیم
صفحهٔ ۱ از ۴