خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گستاخ گشته ایم غرور جمال کو؟پیچیده ایم سر ز وفا گوشمال کو؟
۲
تا کی فریب حلم خدا را خدا نه ایآن خوی خشمگین و ادای ملال کو؟
۳
برگشته ام ز مهر و نمی گیریم به قهردارم دو صد جواب ولی یک سؤال کو؟
۴
یا می گسست صحبت و یا می فزود ربطلیکن مرا ملال و ترا انفعال کو؟
صفحهٔ ۱ از ۳