خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۳۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مژده خرمی و بی خللی را مانیابدی جنت و فیض ازلی را مانی
۲
بس که همواره دلاویزی و شیرین حرکاتسایه طوبی و جوی عسلی را مانی
۳
جلوه فرمایی و جاوید نمانی به کسیسیمیایی و بهشت عملی را مانی
۴
به ستم معنی پیچیده نازک باشیای که در لطف رقمهای جلی را مانی
صفحهٔ ۱ از ۳