خلوتی با سعیدا
شمارهٔ ۲۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر آن که روی تو را رنگ ارغوانی دادمرا ز عشق تو رخسار زعفرانی داد
۲
نه رخ نمود، نه آراست قد، نه زلف گشودبه حسن خلق و وفا داد دلستانی داد
۳
ز ضعف مانده ام از راه جستجوی وصالتبه خاک پای تو از دست ناتوانی داد
۴
ز درس عشق تمنای علم محو نمودمسبق ز مصحف رویش مرا روانی داد
صفحهٔ ۱ از ۲